ز سوز عشق من جانت بسوزد   همه پیدا و پنهانت بسوزد ز آه سرد و سوز دل حذر کن   که اینت بفسرد وانت بسوزد مبر نیرنگ و دستان پیش آن کو   به صد نیرنگ و دستانت بسوزد به دست خویشتن شمعی میفروز   که هر ساعت شبستانت بسوزد چه داری آتشی در زیر دامان   کز آن آتش گریبانت بسوزد دل اندر وصل من بستی و ترسم   که ناگه تاب هجرانت بسوزد ندارد سودت آن گاهی که گوئی   عبید آن نامسلمانت بسوزد
/ 0 نظر / 6 بازدید