وا فریادا ز عشق وا فریادا   کارم بیکی طرفه نگار افتادا گر داد من شکسته دادا دادا   ور نه من و عشق هر چه بادا باداflowers-desi-glitters-7 گفتم صنما لاله رخا دلدارا   در خواب نمای چهره باری یارا گفتا که روی به خواب بی ما وانگه   خواهی که دگر به خواب بینی ما رادر کعبه اگر دل سوی غیرست ترا   طاعت همه فسق و کعبه دیرست ترا ور دل به خدا و ساکن میکده‌ای   می نوش که عاقبت بخیرست تراوصل تو کجا و من مهجور کجا   دردانه کجا حوصله مور کجا هر چند ز سوختن ندارم باکی   پروانه کجا و آتش طور کجاتا درد رسید چشم خونخوار ترا   خواهم که کشد جان من آزار ترا یا رب که ز چشم زخم دوران هرگز   دردی نرسد نرگس بیمار تراگفتی که منم ماه نشابور سرا   ای ماه نشابور نشابور ترا آن تو ترا و آن ما نیز ترا   با ما بنگویی که خصومت ز چراflowers-desi-glitters-7 یا رب ز کرم دری برویم بگشا   راهی که درو نجات باشد بنما مستغنیم از هر دو جهان کن به کرم   جز یاد تو هر چه هست بر از دل مایا رب مکن از لطف پریشان ما را   هر چند که هست جرم و عصیان ما را ذات تو غنی بوده و ما محتاجیم   محتاج بغیر خود مگردان ما راگر بر در دیر می‌نشانی ما را   گر در ره کعبه میدوانی ما را اینها همگی لازمه‌ی هستی ماست   خوش آنکه ز خویش وارهانی ما راتا چند کشم غصه‌ی هر ناکس را   وز خست خود خاک شوم هر کس را کارم به دعا چو برنمی‌آید راست   دادم سه طلاق این فلک اطلس را
/ 0 نظر / 10 بازدید