کاروانسرا در ادبیات ایران

در ادبیات فارسی، شعرا و بزرگان ادب، جهان را به کاروانسرا و آدمیان را به کاروان تشبیه کرده، با سرودن اشعار زیبا انسان را از دلبستگی به جهان و چهانیان بر حذر داشته اند:

سعدی

چرا دل بر این کاروانگه نهیم   که یاران برفتند و ما در رهیم

ناصر خسرو

پل است این دهر و تو بر وی روانی   نسازد خانه بر پل کاروانی

سعدی

دل ای سلیم بر این کاروانسرا مبند   که خانه ساختن آیین کاروانی نیست

رودکی

کاروان شهید رفت از پیش   وان ما رفته گیر و می اندیش

حافظ

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش   وه که بس بی خبراز غلغل چندین جرسی

ایرج میرزا

بر سردر کاروانسرایی   تصویر زنی به گچ بریدند

/ 0 نظر / 13 بازدید