در ادبیات فارسی، شعرا و بزرگان ادب، جهان را به کاروانسرا و آدمیان را به کاروان تشبیه کرده، با سرودن اشعار زیبا انسان را از دلبستگی به جهان و چهانیان بر حذر داشته اند:

سعدی

چرا دل بر این کاروانگه نهیم   که یاران برفتند و ما در رهیم

ناصر خسرو

پل است این دهر و تو بر وی روانی   نسازد خانه بر پل کاروانی

سعدی

دل ای سلیم بر این کاروانسرا مبند   که خانه ساختن آیین کاروانی نیست

رودکی

کاروان شهید رفت از پیش   وان ما رفته گیر و می اندیش

حافظ

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش   وه که بس بی خبراز غلغل چندین جرسی

ایرج میرزا

بر سردر کاروانسرایی   تصویر زنی به گچ بریدند

/ 5 نظر / 17 بازدید
نادم

سلام لطفا شعر رودکی را درست کنید کاروان شهید رفت از پیش/آن ما هم رفته گیر و می اندیش از شمار دوچشم یک تن کم/ ...

peyman

سلام استاد عزیز من تازه با وبلاگ شما آشنا شدم و از آشنایی با این وبلاگ زیبا خیلی خوشحالم موفق باشید دوست عزیز

peyman

دوست عزیز میتونم یه پیشنهادی به شما بدم در واقع در مورد وبلاگتون نظر میدم. 1-اولا نوشته هاتون یعنی فونتش خیلی ریزه و در بعضی جاها نظم و نگارشش دقت نشده 2- تخصص شما روانشناسی هستش پس مطالبی که در زمینه روانشناسی دارین در محیط جداگانه بیاورید همیشه موفق و پیروز باشید

نادم

سلام! مدتهاست دیگه چیزی نمی نویسید چشم به راه دیدن کارهای زیباتون هستیم.