زین بیش غوغا برنتابد   سرم زین بیش سودا برنتابد غمت را گو بدار از جان ما دست   که آن دیوانه یغما برنتابد ز شوقت بر دل دیوانه‌ی ماست   غمی کان سنگ خارا برنتابد ز چشمم هر شبی مژگان براند   چنان سیلی که دریا برنتابد بیا امشب مگو فردا که این کار   دگر امروز و فردا برنتابد سر اندر پایت اندازیم چون زلف   اگر زلفت سر از ما برنتابد عبید از درد کی یابد رهائی   چو درد دل مداوا برنتابد

/ 0 نظر / 10 بازدید