زین بیش غوغا برنتابد   سرم زین بیش سودا برنتابد
غمت را گو بدار از جان ما دست   که آن دیوانه یغما برنتابد
ز شوقت بر دل دیوانه‌ی ماست   غمی کان سنگ خارا برنتابد
ز چشمم هر شبی مژگان براند   چنان سیلی که دریا برنتابد
بیا امشب مگو فردا که این کار   دگر امروز و فردا برنتابد
سر اندر پایت اندازیم چون زلف   اگر زلفت سر از ما برنتابد
عبید از درد کی یابد رهائی   چو درد دل مداوا برنتابد
  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱٧