بی شک الفست احد، ازو جوی مدد   وز شخص احد به ظاهر آمد احمد
در ارض محمد شد و محمود آمد   اذ قال الله: قل هو الله احد

جانا من و تو نمونه‌ی پرگاریم   سر گر چه دو کرده‌ایم یک تن داریم
بر نقطه روانیم کنون چون پرگار   در آخر کار سر بهم باز آریم

در درویشی هیچ کم و بیش مدان   یک موی تو در تصرف خویش مدان
و آنرا که بود روی به دنیا و به دین   در دوزخ یا بهشت درویش مدان

از هر چه نه از بهر تو کردم توبه   ور بی تو غمی خوردم از آن غم توبه
و آن نیز که بعد ازین برای تو کنم   گر بهتر از آن توان از آن هم توبه
  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ٢:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱٧