Glittering Rose

الهی دل بلا بی دل بلا بی   گنه چشمان کره دل مبتلا بی
اگر چشمان نکردی دیده بانی   چه داند دل که خوبان در کجابی

بیا سوته دلان گردهم آئیم   سخنها واکریم غم وانمائیم
ترازو آوریم غمها بسنجیم   هر آن سوته تریم وزنین تر آئیم

ته کت نازنده چشمان سرمه سائی   ته کت زیبنده بالا دلربایی
ته کت مشکین دو گیسو در قفائی   بمو واجی که سرگردان چرائی

جهان بی‌وفا زندان ما بی   گل غم قسمت دامان ما بی
غم یعقوب و محنت‌های ایوب   همه گویا نصیب جان ما بی

خوش آن ساعت که یار از در آیو   شو هجران و روز غم سر آیو
زدل بیرون کنم جانرا بصد شوق   همی واجم که جایش دلبر آیو

زشورانگیزی چرخ و فلک بی   که دایم چشم بختم پر نمک بی
دمادم دود آهم تا سما بی   پیاپی سیل اشکم تا سمک بی

خوشا آنان که با ته همنشینند   همیشه با دل خرم نشینند
همین بی رسم عشق و عشقبازی   که گستاخانه آیند و ته بینند

هر آنکس با تو قربش بیشتر بی   دلش از درد هجران ریشتر بی
اگر یکبار چشمانت بوینم   بجانم صد هزاران نیشتر بی

شوان استارگان یک‌یک شمارم   براهت تا سحر در انتظارم
پس از نیمه شوان که ته نیایی   زدیده اشک چون باران ببارم

خوشا آنانکه هر از بر ندانند   نه حرفی وانویسند و نه خوانند
چو مجنون سر نهند اندر بیابان   ازین گو گل روند آهو چرانند
  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱٧