مو احوالم خرابه گر تو جویی   جگر بندم کبابه گر تو جویی
ته که رفتی و یار نو گرفتی   قیامت هم حسابه گر تو جویی

زخور این چهره‌ات افروته‌تر بی   تیر عشقت بجانم روته‌تر بی
مرا اختر بود خال سیاهت   ز مو یارا که اختر سوته‌تر بی

مرا دیوانه و شیدا ته دیری   مرا سرگشته و رسوا ته دیری
نمیدونم دلم دارد کجا جای   همیدونم که دردی جا ته دیری

زدست عشق هر شو حالم این بی   سریرم خشت و بالینم زمین بی
خوشم این بی که موته دوست دیرم   هر آن ته دوست داره حالش این بی

عزیزون از غم و درد جدایی   به چشمونم نمانده روشنایی
گرفتارم بدام غربت و درد   نه یار و همدمی نه آشنایی

ته که خورشید اوج دلربایی   چنین بیرحم و سنگین دل چرایی
به اول آنهمه مهر و محبت   به آخر راه و رسم بی وفایی
  
نویسنده : فرزانه (ربابه)دریاباری ; ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/۱٧